ყოველი დღე იწყება სევდით და სევდითვე სრულდება. უკვე მერამდენე დღეა ასეთ დღეში ვატ, აღარც კი მახსოვს როდის დაიწყო ეს ყველაფერი. ვერასოდეს წარმოვიდგენდი ჩემნაირი აქტიური, თავგადასავლების მოყვარული და ემოციური ადამიანი ასეთ დღეში თუ აღმოჩნდებოდა. მთელი მსოფლიო ასეთ დღეშია და ეგ ცოტათი მანუგეშებს.

უკვე აღარ ვკითხულობ ნიუსებს. ვცდილობ ყველა ინფორმაცია დავაიგნორო რაღაც პერიოდი. ყოველდღე ვლოცულობ იმ მეცნიერების სახელზე, ვინც ამ წუთებშიც შრომობს ამ პრობლემის დასაძლევად. რაც დრო გადის, მით უფრო ვრწმუნდები რომ ერთადერთი ღმერთი არის მეცნიერება და მედიცინა. მხოლოდ მათზე ვლოცულობ. დარწმუნებული ვარ გამოსავალს მოძებნიან.

ყველა ჩაგდებული გულაობისთვის, ყველა ჩაგდებული დეითი და უმიზეზოდ ცუდ ხასიათზე ყოფნისთვის ბოდიშს ვუხდი საკუთარ თავს. ყველა უაზროდ დაკარგული წამისთვის ბოდიშს ვიხდი! აღარ განმეორდება. მთავარია მალე დასრულდეს ეს საგიჟეთი, რაც გარშემო ტრიალებს.

ჩემ ცხოვრებაში აღაფერი ხდება საინტერესო და აღარაფერი მაქვს მოსაყოლი. მხოლოდ მომავლის იმედად ვარ დარჩენილი.